نسیم معرفت

برگریزان پاییز، رسیدن به نقطه عطفی در طبیعت است که جامه سبز زیبایی را از تن به درآورده و عریان و عاری از هر نوع پوششی، خود ا به نمایش می گذاد و صداقت خود را به بیننده ابراز می کند . برگ های زردی که روزی بر سر شاخه های سر بر آسمان کشیده، خودنمایی می کردند و به یکدیگر فخر می فروختند، اینک در زیر لگدهای عابران پیاده و بر سر جوی ها و بر خاک افتاده اند.

در این هیاهوی زندگی که رود پرتلاطم روزمرگی ها ما را هر روز به سمت و سویی می کشد و بر صخره ای می کوبد، در این غوغا که مجالی برای دیدن خود نیست، عشق است که می تواند چاره ساز باشد تا آیینه وجودمان، برای لحظه ای خویش را پشت ابر سنگین خودبینی  رها کرده و تصویر واقعی مان را بنمایاند. به عقب برگردیم و بپرسیم: آیا این تصویر همان تصویری است که من می خواستم از خودم در آیینه ببینم؟

آیینه چون عیب تو بنمود راست

خودشکن، آینه شکستن خطاست